Na vier geweldige dagen Londen met Michiel, ging ik alleen door naar Cambridge. Zodra Michiel weg was, voelde het anders, opeens was ik alleen. Ik heb me al weer regelmatig afgevraagd waarom ik dit ook al weer wilde… Ik zoek vaak uitdagingen op, vind het fijn om buiten mijn comfortzone te stappen. Maar op het moment dat het zo ver is, dan heb ik spijt… Omdat ik het lastig vind in een nieuwe omgeving, waar ik niemand ken. Ik ontdek wederom dat ik het moeilijk vind om contact te leggen met onbekenden. Ik voel me onzeker en ongemakkelijk. Ik weet dat het uiteindelijk altijd goed uitpakt en ik blij ben dat ik de stap heb genomen, maar op dit moment voelt het even niet zo.

Ik wil dat het gaat zoals ik het heb bedacht

Mijn grootste uitdaging is om mee te gaan met hoe het leven loopt, zonder het te willen controleren. Ik heb de neiging om de dingen te willen zoals ik ze bedenk of zoals ik denk dat ze goed zijn. Maar dat loopt natuurlijk regelmatig anders, zodat ik ontevreden of niet blij ben. Ik geloof dat de dingen gebeuren zoals ze gebeuren en dat ik hier weinig invloed over heb. Dus wil ik mee gaan met de flow… maar hoe moeilijk is dat.

Zijn met niet weten

Morgen start het tennisprogramma, ik had een andere kamer geboekt omdat de kamers vol waren, maar nu blijkt dat ik dan ook niet met het eten en activiteitenprogramma mee kan doen. Dit is zo’n voorbeeld waarvan ik wil dat het anders is. Ik wil gewoon mee doen, want wat moet ik anders doen in de avond. Ergens geeft het ook vrijheid, want misschien heb ik helemaal geen zin in een avondprogramma… Maar ik merk dat ik er onrustig van word… Het gewoon laten zijn  en maar zien hoe het loopt, vind ik ontzettend moeilijk.

Negatieve gevoelens mogen er ook zijn

Wat ik me de laatste tijd meer realiseer dat het negatieve of vervelende gevoel er ook mag zijn. Ik heb hier lang tegen gevochten. Wilde me vooral blij en positief voelen, maar dat is onmogelijk. En juist het niet willen van een bepaald gevoel, maakt dit gevoel groter… Dus ben ik nu gewoon even onrustig en gespannen over wat er komen gaat…

UPDATE:

Inmiddels is de tennisweek begonnen en ik weet wederom waarom ik dit ook al weer wilde en dat het een goede keuze was. Ik heb het naar mijn zin, verbeter zowel mijn Engels als mijn tennis. Ik mocht vanavond mee eten en waarschijnlijk lukt het om vaker met het programma mee te doen. Ook wel lekker dat ik niet alles mee hoeft te doen, merk nu al dat ik tijd en ruimte voor mezelf nodig heb. En het constant Engels praten vind ik ook best vermoeiend.